Kategoria: Mój ojciec

TYP CZŁOWIEKA

Pora poznać portrety,na których panowie nie wypadają tak jednoznacznie pozytywnie jak dotychczas. „Tato przekroczył już sześćdziesiątkę i konsekwentnie dąży do spokojnej emerytury. Potężne chłopisko, więcej  niż słusznego wzrostu i wagi daleko przekraczającej granice przyzwoitości. Nie jest ani łysy, ani szczerbaty, twarz

PODOBNY DO…

Gdy patrzę na niego nie wydaje mi się podobny ‚ do Old Saterhanda. Niski, z brzuszkiem, nie;bardzo umiejący odróżnić Tomaszewskiego,od Wszoły. Gdy ma coś załatwić w jakimś biurze wysyła mamusię. Twierdzi, że nie lubi chodzić po biurach. Mamusia mówi, że

OSAMOTNIENIE DZIECKA

Dziecko nie potrafi czysto określić własnej sytuacji w kategoriach ogolnych, umie natomiast operować konkretnym przy­kładem. Jeśli przykłady;te traktować całkiem dosłownie to nie ma o czym mówić. Jeśli jednak za stanowić się, jak wiele kryję się pod, nimi oczekiwań skierowanych pod adresem

ALKOHOL W DOMU

Dzieci z całą przenikliwością rejestrowały spusto­szenie, jakie spowodował alkohol w życiu ich ojcow. „Mój ojciec pracował, gdzie się dało, a dużą częsc zarobków przeznaczał na alkohol. Odkąd sięgam pa­mięcią nie mpgł żyć bez . wódki. Tak jest po dziś dzień. Dziś

POROZUMIEWANIE SIĘ

Jak wynika z listów najczęściej o sposobie poro­zumiewania się z własnym ojcem nie decyduje dziś nakaz, zwyczaj czy zasada, że. tak. wypada, tak robią inni. Decyduje natomiast stopień, zażyłości między członkami rodziny, ich wzajemna bliskość rodzaj uczuć, jakie ich łączą.

BEZOSOBOWY TERMIN

Najbardziej chłodny i bezóśobowy jest, ich zda­niem, termin  ojciec. Używa się go wtedy, gdy stosunki między synem i ojcem są właściwie sztyw­ne i oficjalne. Dowodzą tego listy. „Mojemu ojcu zawsze się coś nie podoba, wszyscy są dla niego źli, tylko on

TATO,TATUŚ, TATA

Ojciec  to termin konieczność, znacznie chęt­niej natomiast używa się słów  tato, tatuś, tata. Nie mają one w oczach koresponderitow  zbyt wielkiego zabarwienia emocjonalnego nie są oznaką specjalnej czułości, szczególnych wzlotow dziecię­cych uczuć. To zwroty, codzienne i zwyczajne takie  w których mieści się swoista poufałości,

PRZEZWISKA

Przezwiska? — tak, chętnie . W wielu rodzinach znacznie częściej niż zwracaj  nie się do siebie po imieniu- występują przezwiska, pseudonimy, rodzinne nazwania trochę – pieszczotliwe, trochę żartobliwe, które jak nas zapewniano rodzice sami bardzo lubią. Najczęściej używa się je wtedy, gdy w

ETAP ROZWOJU

Przedyskutowaliśmy, to kiedyś, a skłoniło nas do tego oburzenie znajomych. Ojciec stwierdził, ,że odezwanie takie przyjął jako pewien- etap naszego rozwoju. Powiedział, że kiedy byłyśmy małe : „zgrubiałyśmy” wyrazy  zamiast  mówić bucik mówiliśmy bucior itp. Na podobnej za­sadzie ojciec. został

WAŻNA SPRAWA

Warto o tym pamiętać, zwłaszcza że choć dorosłym ten problem.może wydać się banalny, to prze­cież dla 14- czy 15-latka swobodniejszy sposób kon­taktowania się z własnym ojcem może .być bardzo korzystny i stać się pierwszym krokiem w kierunku budowania partnerskich więzi.

TATA W DRODZE

W większości przypadków ojcowie pracują dużo, dobrze i jest to powodem do wyraźnej dumy dzieci. Najczęściej, jak wynika z listów,, pracują dłużej, niż wymaga etat. Dzieci opisy wały. dość szczegółowo róż­ne zajęcia, ich rozkład i wysiłek z nimi związany. Pisano o

PORÓWNYWANIE

Dzieci często porównują styl pracy własnego ojca z bumelanctwem, obijaniem się, szukaniem wykrę­tów przed pracą. Zdają sobie sprawę, że ojcowie, których. praca jest naprawdę ofiarna irzetelna, nie należą zawsze do większości. „Ojciec od dwudziestu lat zajmuje stanowisko suw­nicowego. Do tej pracy